İlk buhar makinelerinde buharı silindirdeki pistonun önce bir yanına, sonra öteki yanına gönderme işi birtakım muslukları elle açıp kapamakla yapılıyordu. Bunun kendi kendine açılıp kapanmasım sağlayan aleti Humphrey Potter adında bir çocuk bulmuştur. Çocuk makinenin kollarından biri aşağıya inerken musluklardan birinin açılması bunun karşı hareketini yaparken de kapanması gerektiğinin farkına varmıştı. İkinci musluğun hareketi de bunun tersiydi. Bunun üzerine çocuk iki sicimin birer uçlarını iki musluğun manivela kollarına bağladı. Bunu belki tembelliğinden oturduğu yerden makineyi işletebilmek için düşünmüştü ama, farkında olmadan buhar makinesinin rahatça kullanılabilir hale gelmesine yol açtı. Daha sonra mühendis H. Beighton (baytın) bu fikri geliştirdi. Bugünkü buhar makinelerinde kullanılan mekanizma ortaya çıktı.

Denis Papin‘in koyduğu esaslar üzerinde çalışılınca buhar makineleri hızla gelişti. Bu alandaki en önemli ilerlemeyi de James Watt adındaki İskoç aslından gelen bir İngiliz yaptı. Buhar makinelerinin lokomotife uygulanmasını ilk gerçekleştiren Joseph Cugnot (kunyo) adında bir Fransız oldu. Fakat onun yaptığı kazan ancak çeyrek saat kadar buhar verebiliyordu. Sonra duruyordu.   George   Stephenson (stefensın) adında bir İngiliz mühendisi 1810′ da bugünkü lokomotifin ilk şeklini icat etti.

20 Bir çocuğun buluşu